Sandżaagijn Bajar
Data i miejsce urodzenia	1956 Ułan Bator
Premier Mongolii
Okres urzędowania	od 22 listopada 2007
Przynależność polityczna	Mongolska Partia Ludowo-Rewolucyjna
Poprzednik	Mijeegombyn Enchbold

Sandżaagijn Bajar (mong. Санжаагийн Баяр, ur. 1956, w Ułan Bator), mongolski polityk, przewodniczący Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej od października 2007. Premier Mongolii od 22 listopada 2007.

[edytuj] Biografia

Bajar w 1978 ukończył prawo na Uniwersytecie Moskiewskim. W latach 1979-1983 pracował w administracji państwowej. Od 1983 do 1988 był dziennikarzem i redaktorem w agencjach informacyjnych Mantsame oraz Mongolpresse.

W latach 1990-1992 Bajar był członkiem Małego Churału, dawnej niższej izby parlamentu. Od 1992 do 1997 pracował jako wykładowca mongolskiej Akademii Nauk Społecznych. Jednocześnie zajmował stanowisko dyrektora Instytutu Studiów Strategicznych przy Ministerstwie Obrony. W latach 1997-2001 był szefem kancelarii prezydenta Nacagijna Bagabandi. Następnie, od 2001 do 2005 pełnił funkcję ambasadora w Moskwie.

Sandżagijn Bajar wstąpił do Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej w 1988. W 2005 został jej sekretarzem generalnym. 26 października 2007 podczas 25. Kongresu partii został wybrany jej nowym przewodniczącym, pokonując w głosowaniu Mijeegombyna Enchbolda stosunkiem głosów 377 do 229^[1]. Kongres partii zdecydował również, że Bajar zastąpi Enchbolda także na stanowisku szefa rządu. 8 listopada 2007 premier Enchbold podał się do dymisji^[2]. 22 listopada 2007 Sandżaagijn Bajar został powołany na stanowisko premiera i uzyskał zatwierdzenie parlamentu^[3][4].

W wyborach parlamentarnych 29 czerwca 2008 Mongolska Partia Ludowo-Rewolucyjna odniosła zwycięstwo, zdobywając 39 miejsc w 76-osobowym parlamencie, gwarantujące jej samodzielne rządy^[5]. Jednkaże zdecydowała się zawiązać wielką koalicję z Partią Demokratyczną (26 mandatów). 19 września 2008 parlament zatwierdził nowy koalicyjny rząd premiera Bajara^[6].

Przypisy

p • d • e Szefowie państw i rządów Azji Szefowie państw Afganistan[1] • Arabia Saudyjska[1] • Armenia • Azerbejdżan • Bahrajn • Bangladesz • Bhutan • Birma • Brunei[1] • Chiny • Republika Chińska (Tajwan)[2] • Cypr[1] • Filipiny[1] • Gruzja • Indie • Indonezja[1] • Irak • Iran[1] • Izrael • Japonia • Jemen • Jordania • Kambodża • Katar • Kazachstan • Kirgistan • Korea Południowa • Korea Północna • Kuwejt • Laos • Liban • Malediwy[1] • Malezja • Mongolia • Nepal • Oman[1] • Pakistan • Rosja • Singapur • Sri Lanka • Syria • Tadżykistan • Tajlandia • Timor Wschodni • Turcja • Turkmenistan[1] • Uzbekistan • Wietnam • Zjednoczone Emiraty Arabskie Szefowie państw nieuznawanych Abchazja • Cypr Północny • Górski Karabach • Ilam[1] • Osetia Południowa • Palestyna Szefowie rządów Armenia • Azerbejdżan • Bahrajn • Bangladesz • Bhutan • Birma • Chiny • Republika Chińska (Tajwan)[2] • Gruzja • Indie • Irak • Izrael • Japonia • Jemen • Jordania • Kambodża • Katar • Kazachstan • Kirgistan • Korea Południowa • Korea Północna • Kuwejt • Laos • Liban • Malezja • Mongolia • Nepal • Pakistan • Rosja • Singapur • Sri Lanka • Syria • Tadżykistan • Tajlandia • Timor Wschodni • Turcja • Uzbekistan • Wietnam • Zjednoczone Emiraty Arabskie Szefowie rządów państw nieuznawanych Abchazja • Cypr Północny • Górski Karabach • Osetia Południowa • Palestyna ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu ↑ 2,0 2,1 Chińska (Tajwan) jest uznawana przez 23 państwa członkowskie ONZ