Wolna sobota (PRL)
W okresie PRL-u wolna sobota była dniem wolnym od pracy, wprowadzonym w poprzednio istniejącym 6-dniowym tygodniu pracy.
Wolne soboty były wprowadzane na podstawie dekretów Rady Państwa z 1972[1] i 1973[2] stopniowo, początkowo (w 1973) dwa razy w roku (za odpracowaniem), następnie 6 dni w 1974[3]; poczynając od 1975 było to 12 dni w roku, potem 2 i 3 dni miesięcznie. Pierwszą wolną sobotą był dzień 21 lipca 1973 (przed przypadającym nazajutrz Narodowym Świętem Odrodzenia Polski).
Na początku 1981 roku wprowadzono zasadę, która stanowiła, że co druga sobota była wolna. Nie dotrzymano porozumienia ze strajkującymi, podpisanego w Jastrzębiu 3 września 1980, które gwarantowało wszystkie wolne soboty. Następne porozumienie z 30 stycznia 1981 r. mówiło o tym, że 3 soboty w miesiącu miały być wolne. Od dnia 1 maja 2001 obowiązuje w Polsce pięciodniowy tydzień pracy. Zasadniczo wolna jest sobota i niedziela, aczkolwiek możliwe jest ustalenie innego dnia wolnego od pracy, zamiast soboty.
Przypisy
- ↑ Dekret z dnia 20 lipca 1972 r. o dodatkowych dniach wolnych od pracy (Dz.U. Nr 29, poz. 203)
- ↑ Dekret z dnia 14 lipca 1973 r. o dodatkowych dniach wolnych od pracy (Dz.U. Nr 29, poz. 160)
- ↑ Uchwała nr 41 Rady Ministrów z dnia z dnia 6 lutego 1974 r. w sprawie zasad i terminów wprowadzania dodatkowych dni wolnych od pracy w latach 1974 i 1975 (M.P. Nr 6, poz. 43)