Zagroda minowa
Zagroda minowa jest to przeszkoda, którą stanowią miny morskie postawione według określonego schematu. Celem jej postawienia jest niszczenie okrętów i statków nieprzyjaciela oraz ograniczenie strefy ich działania. W zależności od sposobu rozmieszczenia w nich min rozróżnia się następujące rodzaje zagród:
- składające się z pojedynczych min;
- składające się z linii min (jedno-, dwu-, trzyrzędowych itd.);
- łachy minowe (grupa min na niewielkiej przestrzeni);
- zasłony pionowe (miny o różnym zanurzeniu lub o zapalnikach antenowych).
Miny w linii stawia się w odstępie co 50-100m. Stawiane mogą być przez stawiacze min, inne okręty nawodne (np.: niszczyciele, krążowniki, kutry torpedowe itp.) przystosowane do ich stawiania, okręty podwodne, lotnictwo.
Ze względu na charakter działania dzielą się też na:
Zagrody minowe są stosowane przede wszystkim na ograniczonych, zamkniętych oraz płytkich akwenach. Doskonałym tego przykładem jest Morze Bałtyckie, na którym podczas obu wojen światowych postawiono dużą ich ilość. Przyczyniło się to znacznego ogranicznia działań i żeglugi na tym akwenie. Wszystkie strony konfliktów poniosły również z powodu ich postawienia znaczne straty.
Zagroda minowa w odróżnieniu od lądowej zapory minowej może być przeszkodą przestrzenną ograniczającą ruchy również w trzecim wymiarze, tzn. w toni wodnej.